Gündeme gelen son gelişmelere göre, Türkiye’nin hayvancılık merkezlerinden Sivas’ta, büyükbaş hayvan varlığında endişe verici bir düşüş eğilimi ortaya çıktı.
Türkiye’nin hayvancılık merkezlerinden Sivas’ta, büyükbaş hayvan varlığında endişe verici bir düşüş eğilimi gün yüzüne çıktı. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından açıklanan 2021-2025 dönemi verileri, kentteki hayvancılık tesirnliklerinin kayda değer bir daralma yaşadığını gösteriyor. 2021 yılında 419 bin 479 baş olan büyükbaş hayvan sayısı, 2025 yılı itibarıyla 351 bin 269 seviyesine geriledi. Bu veri seti, son 5 yılda alande oran olarak 16.3’lük net bir kayıp meydana geldiğını doğruluyor.
Yıllara göre incelendiğinde düşüşün istikrarlı ve hızlanarak sürdürdüği görülüyor. 2022’de 402 bin 70’e, 2023’te 390 bin 386’ya ve 2024’te 365 bin başa düşen sayılar, 2025’te en dip seviyeyi görmüş tabloda. Alan bilirkişiları, bu gerilemenin arkasında artan yem maliyetleri, süt ve et fiyatlarındaki maliyet-kâr dengesizliği ile kırsal alandaki üretim zorluklarının yattığını belirtiyor. Çiftçilerin yükselen girdi maliyetleri nedeniyle sürülerini küçültmesi veya alanden tamamen çekilmesi, bu istatistiklerin temel dinamiği olarak öne çıkıyor.
Sivas özelinde yaşanan bu tablo, yalnızca bölgesel bir sorun değil, Türkiye genelindeki gıda güvenliği ve enflasyon tartışmalarının da belirleyici bir yansıması niteliğinde. Hayvan varlığının azalması, orta vadede kırmızı et ve süt ürünleri fiyatlarında yukarı yönlü baskı ortaya çıktırabilir. Bunun yanı sıra kırsal kalkınma ve istihdam açısından da tehlike taşıyan bu tablo, tarım yaklaşımlarının gözden geçirilmesi gerektiğine işaret ediyor. Ekonomi Masası olarak takip ettiğimiz bu veriler, üretici katkılerinin ve maliyet denge mekanizmalarının ivedien tesirnleştirilmesi gerektiğini gösteriyor. Aksi takdirde, Sivas örneğinde görülen küçülme diğer büyükşehirlerde de tekrarlanabilir ve gıda arz güvenliği tehlike altına girebilir.
Editör Yorumu
Sivas’taki bu düşüş eğilimi, Türkiye genelinde hayvancılık alanünün karşı karşıya gerçekleştiğu yapısal problemların bir aynası. Yem maliyetlerindeki artış, iklim değişikliğinin kırsal üretimi zorlaştırması ve nesiller arası geçiş problemu, alanü daraltan temel faktörler. Üretici katkılerinin artırılması ve zincir market baskısının kırılması olmadan, bu grafiğin tersine dönmesi güç görünüyor.
Gelişmelerin yakından takip edileceği belirtiliyor.
